در این تحقیق، کاتیون ترکیبی روبیدیم-سزیم (2(RbCsI به محلول اصلی پروسکایت با ساختارMA0. 17FA0. 83Pb(I0. 83Br0. 17)3 تزریق گردید. در ساختار اصلی این سلول، هم کاتیون های MA و FA و هم آنیون های برم (Br) و ید (I) که هالید ساختار هستند، وجود دارند. نسبت روبیدیم و سزیم برابر هم انتخاب شد و نسبت محلول یدید روبیدیم-سزیم برابر 5 % کل محلول اصلی پروسکایت در نظر گرفته شد. برای مقایسه سلولی دیگر به عنوان سلول شاهد ساخته شد که در آن فقط کاتیون سزیم (CsI) به محلول اصلی پروسکایت با ساختار فوق الذکر تزریق شد. در ادامه سلول حاوی کاتیون روبیدیم-سزیم با سلول شاهد با توجه به نتایج تست های I-V، XRD و SEM مقایسه و بررسی گردید. نتایج نشان دادند که بازده سلول حاوی کاتیون روبیدیم-سزیم4/0 درصد بیشتر از بازده سلول شاهد می باشند. علاوه براین پیک های پروسکایت در سلول حاوی کاتیون روبیدیم-سزیم شدت بیشتری نسبت به سلول شاهد دارد که نشان دهنده بلورینگی و خلوص بیشتر پروسکایت حاوی کاتیون روبیدیم-سزیم است. همچنین تصاویر SEM نشان میدهند که حفره ها در پروسکایت حاوی کاتیون روبیدیم-سزیم کمتر از سلول شاهد می باشد. بنابراین سلول خورشیدی پروسکایتی حاوی کاتیون روبیدیم-سزیم نسبت به سلول شاهد بهبود یافته است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

به منظور مطالعه آثار چهار جیره غذایی کاملا مخلوط با توازن متفاوت کاتیون-آنیون 30, 20, 10 (DCAB) و40 میلی اکی والان در 100 گرم ماده خشک در سه دوره چهارهفتگی متوالی، در چهار بلوک روی ماده خشک مصرفی، تولید شیر، چربی، پروتئین، لاکتوز، مواد جامد غیرچربی، کل مواد جامد شیر و pH خون و ادرار از دوازده راس گاو هلشتاین در دوره اول شیردهی در طرح چرخشی متوازن استفاده گردید. ماده خشک مصرفی با افزایش DCAB بطور خطی افزایش (P<0.01) یافت. مقدار شیر تولیدی (خام، تصحیح شده برحسب 3.5 و %4 درصد چربی) گاوهایی که با جیره با توازن 30 میلی اکی والان تغذیه شده بودند از جیره های دیگر بالاتر (P<0.05) بود. میانگین چربی شیر گاوهای تغذیه شده با جیره DCAB 40, 30, 20, 10 بترتیب برابر 3.05, 3.25, 3.10 و 3.33 درصد و 0.789, 0.754, 0.744 و 0.771 کیلوگرم در روز بود. میانگین پروتئین برای جیره مصرفی DCAB 40, 30, 20, 10 بترتیب برابر 2.83, 2.99, 2.95 و 2.96 درصد و 0.733, 0.696, 0.713 و 0.689 کیلوگرم (P<0.05) در روز بود. میانگین درصد مواد غیرچربی برای جیره ها به همان ترتیب معادل 8.52, 8.67, 8.69 و 8.56 بود. pH خون (7.47-7.41) و ادرار گاوها (8.08-8.23) با بالا رفتن DCAB جیره ها افزایش یافت (P<0.01). نتایج این پژوهش نشان داد که توان تولیدی گاوها با توازن کاتیون-آنیون معادل 30 میلی اکی والان در جیره های غذایی بهبود یافته است.

پراش پرتو ایکس (XRD) از دیرباز برای شناسایی نوع کانی های رسی مورد استفاده قرار گرفته است. استفاده از این فناوری در شناخت رفتار ریزساختاری خاک های رسی نیز بسیار مفید است. از آنجا که شدت و موقعیت قله های پراش پرتو ایکس کانی های رسی متناسب با چگونگی قرارگیری پولک ها و تغییر در ضخامت لایه دوگانه آنها تغییر می کند، این روش می تواند تا حدود زیادی بازگوکننده تغییرات رفتاری خاک های رسی در شرایط مختلف زیست محیطی باشد. به این منظور، این مقاله به بررسی تاثیر ظرفیت و غلظت کاتیون ها بر نتایج پراش پرتو ایکس کانی رسی اسمکتیت (از دیدگاه ریزساختاری) و تناسب آن با چگونگی رسوب گذاری و تغییرات نفوذپذیری خاک (که معرف رفتار خاک از دیدگاه درشت ساختاری است) می پردازد. کاتیون های مورد استفاده در این پژوهش، کاتیون سدیم به صورت نمک های NaCl و Na2CO3 به عنوان کاتیون تک ظرفیتی و کاتیون های کلسیم و سرب به صورت نمک های CaCl2 و Pb(NO3)2 به عنوان کاتیون های دو ظرفیتی بوده است. همچنین این تغییرات در مورد سرب افزوده شده به نمونه اسمکتیت حاوی درصدهای مختلف کلسیت (CaCO3) نیز مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان دهنده آن است که بر اثر برهم کنش نمک با کانی رسی، موقعیت و شدت قله اصلی رس ثابت نمی-ماند. این در حالی است که ساختار این نمونه ها بر حسب ظرفیت و غلظت نمک موجود در ساختار خاک، به طور محسوسی تغییر می کند. به طور کلی می توان گفت با چشم پوشی از واکنش های پیچیده عوامل موجود در خاک- الکترولیت تعلیقی، حضور غالب یک کاتیون در ساختار خاک سبب تغییر در ساختار خاک می شود که این تغییر از دیدگاه ریزساختاری (XRD) و نیز درشت ساختاری (مانند رسوب گذاری) قابل تشخیص است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که حضور کربنات در افزایش ظرفیت خاک میانگر بیش از حضور یون بی کربنات در افزایش پتانسیل سطحی رس در فرایند برهم کنش خاک- آلاینده تاثیرگذار است.

پروسکایتی La0.6Sr0.4Co0.8Fe0.2O3-d (LSCF)،Ba0.5Sr0.5Co0.8Fe0.2O3-d (BSCF)  و SrCo0.8Fe0.2O3-d (SCF) با استفاده از روش تشکیل کمپلکس EDTA با سیترات سنتز شدند. ساختار فازی نمونه های پروسکایتی با استفاده از آنالیز پراش اشعه ایکس (XRD) مشخص شده و نتایج جذب اتمی و پلاسمای القایی، تایید کننده فرمول تئوری پروسکایت های تشکیل شده است. با تغییر پارامترهای موثری مثل ضخامت غشا، فشار جزئی اکسیژن در خوراک، دما و نوع مواد به کار رفته در ساختار پروسکایت ها، شار عبوری اکسیژن اندازه گیری و بهینه سازی شد. شار اکسیژن در محدوده دمایی بین 1073 تا 1223 کلوین و فشار جزئی اکسیژن بین 0.1 تا 1 بار در جریان خوراک شامل اکسیژن و نیتروژن اندازه گیری شد. در محدوده دمایی بررسی شده، میزان عبور دهی اکسیژن در سه پروسکایت به صورت BSCF>SCF>LSCF بود که محاسبات مربوط به پارامترهای کریستالوگرافی مثل انرژی شبکه و حجم آزاد نیز این نکته را تائید می نماید. تغییرات خطی شار نفوذ اکسیژن با نسبت لگاریتم نپرین فشارهای جزئی اکسیژن در دو سمت غشا (ln(P2/P1)) نشان دهنده آن است که نفوذ توده ای، مرحله کنترل کننده سرعت شار نفوذ می باشد.

زمینه و هدف آب شویی از سطح پوشش گیاهی که حاصل رابطه پیچیده خاک و پوشش گیاهی است بخش مهمی از چرخه عناصر غذایی است که قابلیت دسترسی گیاهان به عناصر و یا خروج مواد غذایی از اکوسیستم را در کنار فرآیند تجزیه کنترل می نماید. لذا هدف از این تحقیق بررسی اهمیت آبشویی درختان در چرخه عناصر غذایی (کاتیون های بازی) و معرفی آن به عنوان یک منبع مغذی فوری بر بهبود حاصلخیزی خاک و پایداری اکوسیستم جنگل می باشد. روش بررسی این مطالعات به صورت مروری بر مطالعات منتشرشده در منابع جامع و معتبر علمی داخلی و بین المللی انجام شده است. یافته ها آب شویی عناصر غذایی از تاج و پوشش کف درختان با قابلیت جذب سریع، از عوامل مهم حاصلخیزی خاک و پایداری بوم سازگان ها به شمار می رود که بایستی در مدیریت مورد توجه قرار گیرد. اعمال مدیریت در جنگل با تاثیر بر درصد تاج پوشش، آبشویی، کیفیت لاشبرگ و مواد آلی، چرخه عناصر غذایی، کیفیت و دسترسی به کاتیون ها را در خاک و گیاه تحت الشعاع قرار می دهد. بحث و نتیجه گیری بنابراین جهت برنامه ریزی های مدیریتی در طرح های جنگلداری و نشانه گذاری ها، شدت قطع، شدت تنک کردن و روشن کردن نیاز به اطلاعات تکمیلی درباره وضعیت، میزان و شدت آبشویی در هر منطقه است تا با یک برنامه ریزی جامع از برهم خوردن تعادل اکوسیستم جلوگیری شود. در واقع با داشتن اطلاعات کافی در زمینه عملکرد آبشویی گونه های مختلف و بکارگیری آن در بخش اجرا، می توان به تعیین ترکیب صحیح در جنگل کاری و عملیات پرورشی همراه با حفظ حاصلخیزی خاک و افزایش پتانسیل تولید پرداخت.

پروسکایت ها به دلیل داشتن عیوب ذاتی اکسیژن از مهم ترین غشاهای هادی اکسیژن هستند که در ساخت راکتورهای غشایی اکسیداسیون جزئی متان مد نظر قرار می گیرند. بررسی اثر دپه کردن فاز پروسکایت برای داشتن عیوب اکسیژن بیش تر و افزایش سرعت انتشار اکسیژن از غشا، در کنار حفظ پایداری ساختار همواره از محورهای اصلی پژوهش در این زمینه بوده است. در این پژوهش بر اساس محاسبه اثر دپانت بر میزان انحراف از ساختار ایده آل، کاتیون تانتالم به عنوان دپانت مناسب فاز پروسکایت Ba(Co0.8Fe0.2)O3-d انتخاب شد. بررسی ها اثر این دپانت را در افزایش حجم عیوب با وجود بهبود ضریب انبساط حرارتی و بدون کاهش قدرت پیوند نشان می دهد. بر اساس نتایج، ترکیب Ba(Co0.7Fe0.2Ta0.1)O3-d ترکیب مناسبی در ساخت غشاهای راکتورهای اکسیداسیون جزئی متان است.

محتوای کاتیون های آهن سه نمونه بیوتیت از گروه میکای هشت وجهی سه گانه واقعی به روش های ریزپردازنده الکترونی، طیف نمایی موسبائر و شیمی تر تعیین شد. همزمان با آنالیز نمونه های میکا به روش شیمی تر، نمونه های استاندارد و مرجع بین المللی آنالیز شدند تا درستی روش ارزیابی شود. در این بررسی نسبت های Fe3+/Fe2+ تعیین شده با طیف نمایی موسبائر نمونه های میکا که از دقت بالاتری برخوردارند همراه با آنالیز آهن کل از طریق ریزپردازنده الکترونی با نتایج شیمی تر کاتیون های آهن مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. مقایسه نتایج نشان می دهد در روش شیمی تر، نمونه های میکای پودر شده در مرحله هضم اسیدی نسبت به میکاهای دانه ای به سهولت حل می شوند، لذا نتایج آنالیز از درستی و دقت بالاتری برخوردارند.

بافت خاک یکی از تأثیرگذارترین ویژگی خاک ها بر تجزیه و نگهداشت ماده آلی در خاک است. رس­ها با افزایش نگهداشت ماده آلی خاک موجب کاهش سرعت تجزیه آن می شوند. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر نوع مختلف رس و کاتیون های تبادلی بر معدنی شدن نیتروژن آلی بود. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار انجام شد. فاکتورها شامل: نوع رس (ورمی کولیت و زئولیت)، سطوح مختلف رس (صفر، 15، 30 و 45 درصد وزنی) و نوع کاتیون تبادلی (Na+، Ca2+ و Al3+) بودند. نمونه­های خاک با توجه به مقدار و نوع رس و نوع کاتیون تبادلی، به صورت جداگانه تهیه و به نمونه ها بقایای یونجه اضافه گردید. پس از افزودن مایه تلقیح و هوا خشک کردن نمونه­ها، مجدداً رطوبت نمونه ها با استفاده از آب مقطر به 60 درصد ظرفیت مزرعه رسید و به مدت 60 روز و در دمای 23 درجه سلسیوس در تاریکی نگهداری شدند. نتایج نشان دهنده تأثیر نوع و مقدار رس و نوع کاتیون تبادلی بر معدنی­شدن نیتروژن آلی بود. نتایج نشان داد که با افزایش مقدار هر دو نوع رس، درصد نیتروژن معدنی و فعالیت آنزیم های فسفاتاز اسیدی و قلیایی و سلولاز کاهش یافته ولی نیتروژن زیست توده میکروبی افزایش یافت. بیشترین درصد نیتروژن معدنی در رس های اشباع شده با کاتیون کلسیم، پس از 60 روز و کمترین مقدار درصد نیتروژن معدنی، در رس های اشباع شده با کاتیون آلومینیوم پس از 15 روز خوبانیدن به دست آمدند. بیشترین درصد نیتروژن معدنی شده، نیتروژن زیست توده میکروبی و فعالیت آنزیم ها در نمونه­های دارای ورمی کولیت اندازه­گیری گردید.